Mevsimi yoktur ki sevmenin seni,
Ne yürek yangınıdır bu şubatın onunda,
Nede buz tutmaktır ağustos sıcağında!
Rüzgar olmaktır,gök kızılı , sırlı toprak saçlarına
Ve Yağmur olmaktır, Zifri vakitlerde inadına,
Ve inatla gözlerin akında……!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta