BİR ÖMRÜN SESSİZ YEMİNİ
Sevmek, bir güle hayran olmak değildir,
Dikenine değen kanı da gül bilmektir.
Bir yürekte kendine bir yer bulmak değil,
O yürekten sürgün olsa da incitmemektir.
Sevgi, iki bedenin birbirine yakınlığı değil,
İki ruhun mesafeye meydan okumasıdır.
Bazen bir ömrün en büyük bahtiyarlığı,
Hiç dokunamadığın bir kalbin duasıdır.
Sevmek, baharında bir ağaca yaslanmak değil,
Kışında da gölgesine vefa göstermektir.
Herkes çiçeğine methiyeler dizerken,
Sen kuruyan dalına bahar beklemektir.
Sevgi, her güzelliğe bir ömür biçmek değil,
Zamanın soldurduğuna da güzel demektir.
Yüzündeki çizgileri yaşlılık sanmayıp,
Her birinde birlikte yaşanmış bir ömür görmektir.
Sevmek, birini kendine ait kılmak değildir,
Onun hürriyetinde kendi huzurunu bulmaktır.
Bazen bir çift gözün saadeti uğruna,
Kendi gözyaşlarını sessizce yutmaktır.
Ve anladım ki...
Sevgi, kavuşunca tamamlanan bir masal değil,
Ayrılıkla da eksilmeyen bir hakikattir.
Çünkü insan sevdiğini kaybedince değil,
Onun mutluluğuna sevinemeyince kaybeder.
EkOL
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta