Yüzüyor içimde sanki taa derinlerde bir uykusuzluk gemisi,
Gözyaşlarım da durmak bilmiyor; yok mu bunun bir çaresi?
Evet evet biliyorum,sensin kalbimin dermanı ve aynı zamanda tek derdi,
Bu ayrılık dedikleri nereye kadar sürecek ki,
Her sabah uyandığımda sen aklımdasın neden,
Her akşam; gezdiğimiz yollarda,boş sokaklarda beraberiz hayalin ve ben,
Ve her gece sana sesleniyorum kalben,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta