(S)atırlar yetmez, içimdeki “seni” anlatmaya
(E)n güzel anıları seninle yaşamaya
(V)irane oldu yüreğim senden ayrı kaldıkça
(İ)çim eriyor her defa, resimlerine baktıkça
(Y)alvardım mevlaya; ayırma beni yardan,
(O)nsuz, dedim ağır gelir, taşıdığım bu can
(R)uhumu tutsak, gönlümü esir eyleyen güzel
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta