Seviyorum İnsanları Şiiri - Muzaffer Taş ...

Muzaffer Taşdemir
182

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Seviyorum İnsanları

21.11.2009

Sevgim benim,
Dağ gibi dolaşıyor heybetle,
Titreyerek kalbim bütün güzelliklere,
Akımlar yolluyor,
Dünyanın en uzak köşelerine.

Bakışlardaki gizemi, anlıyorum,
Ve boynu bükükleri, varlıkta yoklukta,
Dolaşanları, karanlıklarda boşlukta,
Ne beklediklerini hayattan,
Ne bulduklarını,
Biliyorum labirentlerin çıkışlarını,
Hayal kurdukları pamuktan iplikleri,
Sonsuz derinlikleri, çaresizlikleri,
Ve buzdan sarayları,
Kumdan dünyaları,
Seraptan hülyaları,
Yaşanan ezaları,
Adaletine bırakıyorum Allah’ın,
Çekilen acıları.
Ellerimle kuruyorum cennette sarayları.

Dramlarını yaşıyorum, bütün insanların,
Biliyorum özlemlerini,
Okuyorum gözlerini,
ve ben de diliyorum arzularını.

Kendim için istediklerimi istiyorum onlara,
Bir dua,
Karşılıksız bir aşk ve bir karasevda gibi.
Seviyorum insanları.

Şeytana satmışım bütün düşmanlıkları,
Hesapsız garazsız bağışlanmış bir ruhla,
Ve son anına kadar sevgiden doğan,
Sevgiye koşan,
Bütün ülkelerin bütün insanları,
Çocukları yeryüzünün,
Ölenleri kalanları,
Allah’ın kulları.
Yetmez mi sevsek, hep beraber Allah’ı?

Hiç hesaplamadan karı zararı,
Aldığım nefes,
İçtiğim su ve baktığım manzara,
Uçan kuşlar, esen rüzgar,
Ve duygular, akıllar, umutlar kadar,
Seviyorum insanları.

Bir sofra kurdum kalbimde,
Bekliyorum herkesi,
Ben bir müstağnilik sarayının kralı gibi,
Hiç önem vermeden, yapaylıklara,
Ödün vermeden asla düşmanlıklara,
Ve aşkı mahkûm etmeden ihtiraslara,
Mutluluk ekiyorum sonsuzluğa.

Tertemiz bir sayfada her insana,
Kabul olacak bir dua içimde,
Şahitlik edince Allah’a,
Açıyorum kollarımı.
Aşk olsun beyaz siyah yeni eski,
Fakir zengin çirkin güzel gelmiş geçmiş,
Seviyorum insanları.

Muzaffer Taşdemir
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!