Sessizliğe uzanan bir yalnızlık akşamında
Denize atılan umutların peşinden bakıyorum
Mutluluklarımı cebime koymuşum
Yeni bir güne başlamaya hazırlanıyorum,
Her ne kadar uçup giden umutların yolunu bulamasamda
Yeni doğan her şeyin yeni bir umut olduğuna inanırım.
Belki şu an sevgiden binlerce kilometre uzaktayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir ve en çok kullandığımı sözcük..kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta