Sevinin Şiiri - Metehan Höbek

Ana rahminde o, insan sevinsin!
Ayşe, Fatma, Mehmet, Hasan sevinsin!
Doğacak yüce ruh, Acem ve Arap
Kendi dilinde her lisan sevinsin!
Beyazı, zencisi, dişi, erkeği,
Ey insan uzunun kısan sevinsin!
Dünyada ölecek son insan ile
Dünyaya ilk ayak basan sevinsin!
Aşktan cayır cayır yanan Ağustos
Yağmurdan ağlayan Nisan sevinsin!
Göklerde Ahmed ve yerde Muhammed
Her yerde konuşan, susan sevinsin!
Sevinsin bebekler, çocuklar, gençler
Ve yaşı olmuşlar doksan sevinsin!
Göz aydınlığı O, ey dertler yumağı
Artık her kederin tasan sevinsin!
Ey Meryem, Ahmed'i müjdeleyen O
Babasız peygamber İsa'n sevinsin!
O'na gıpta eden Musa peygamber
Denizi yarmış o asan sevinsin!
Ey yerküre O'nun hiç geçmediği
Ya da geçtiği her arsan sevinsin!
Ey Kudüs sevgili miraca senden
Çıkacak, Mescid-i Aksa'n sevinsin!
Var olduğu andan yazıcı kalem
O'nu anlatan her kıssan sevinsin!
Ey şair, Muhammed yazmaktan her an
Abandığın kırık masan sevinsin!

Kıyamete değin ezan sevinsin!
Duyup kalbine aşk sızan sevinsin!...