Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Çırpınıyor Anadolu, vatan yürekleri çılgın çağlıyor
Güzel bilgi berrak suyu güzel ahlak yazgısı duruyor
Sevmiyor kahpelik dürüstlüğü, o kazan kaynatıyor

Adil vatan toprağına uygarlığı tohum yatan
Çağdan çağa ecdadıyla yüreğini asillik dolan

Öyle bir nükte olmalı ki rica olsun her ilişki sonrası
Teşekkür doğasından
Amerika’ya öyle bir şey söylemeli ki gönüllü
Gitsin doğudan
Olmazsa kürt, irtica, tek üzülenin olacağıyla ermeni
Döl tutmaz doğmaya Asya’da

İster kent, ister yürek, kalıntılarda gezerken ne hissedilirdi; ‘iknaların elinde dünyanın bütün bilgileri, bilimleri vardı, İspanyollarınsa barutu’ deme doğallığı mı? …

Ve boş bir şehitliği Che’nin, Fidel ve canım Mustafa Kemal Atatürk’ün tersine, faydasız, sefil bir buyurucu düzenin tuzağına düşme marifetiyle…

Kaçıncı film, sinema seyrinde hepimizi cehenneme götürmekte olan yalan dolanların ortalığı kaplamasını kimler sağlamadı ki. Ve gazetelerde ana başlık; savaş değil, bu bir cinayet… Irak, Afganistan, Filistin ve adım adım insanı insanlığından yıldırmaya baş koymuşluğun Yahudistan hevesini ılımlı İslam, kürt diye diye yılışmayı sokuşarak… Hitler Almanya’sına nedenlerin hortlamasını hatırlatıyor bu yılışıklıklar. Lakin, benim vatanımın adı Türkiye Cumhuriyeti. Olay değil, uygarlıklar cenneti!

İnanması ne hoş olur
Öğrenmeden öğretilmeden
her yazının bir eser olması
çünkü doğallığı gibi tarladan ve ormandan
ve çimenlerden yeşerdiğini sananlar
şikayette etmesinler ki

Göktürklerin şahadet parmağı ile bir ilişkiyi
Kilise haçı ve minarelerin gökyüzüne
En yakınlığı gösteriyor gibi yükselişi
Ve bu şahadet ki Uygurlarca ilerleyişi
Halkın refah ve huzuru için kurulmuş
İlk devlet sisteminin adalet ve haysiyetini

Göktürk'lerden işaret parmağı gösteriyordu göğü ve o duyarlıklarla başlayarak (benim geriye kadar izleyebildiğim, ve dikkatime yücelen şu duygu: bugün cami ve kiliselerin göğe bakan yapı şekli)

Göktürk – Oğuztürk – Atatürk izleriyle bir uygarlığın evladı olabilmeye direnişimdir: Atatürk'ün Vatan diye seslenen şahadet ile ebediliğe

andıma: insan olduğum
hizmetim: insanlığa yüceleceğime

Dinî hassasiyetleri tarihler boyu karıştırarak
Örf adalelerini ırk ayrımı kaynatarak
Yahudi tecrübesi hep bir çıkara dayanarak
Misyonerlik siyasi amaçlı tehlikelerdir…
Tehlikeyi bilgisiyle araştıran engel dur!

Atatürk benim Başöğretmenim! Her öğrendiğim beni öğretmenliğe ilerletiyor, öğrettiğimi öğreniyorum! Öğretmene muhtaçlıktan, bir öğretmene karşı ses kontroldan çıkıyorsa, çevreyi artık ciddi bir bakışla duymanın ve onarımın zamanı gelmiştir. Atatürk benim Başkomutanım! Konuşmayı sanat öğrendiğim her duruş beni sanata ilerletiyor, konuştuğumu duruşumda öğreniyorum. Komutana muhtaçlıktan, bir komutana karşı söz kontroldan çıkıyorsa, yöreyi artık ciddi bir bakışla duymanın ve onarımın vakti gelmiştir...

Bu ödev Tarikatın eline geçerse, vay gelecek neslin haline. Uşaklık etmeyi öğrenmiş olacak parası olan kula... İnsanlık diye ne anlatılacak, kim konuşacak acaba? Puta tapıcılık zamanına özenti ve hırsın bu inatlığına önlem alınsın artık....

Ar meydanında duran anne olacak yine, bu açılan yarayı sarmaya mücedele verecek olan, er meydanında Baba diye çul çaput hırlatanlar çoğaldıkça... Toplumda ve hukukta örneğin; terbiyesiz eylemde bulunuyor, terbiyesiz demeyin, kanun kacağı demeyin demek ne demek? Sözlüklere akan ırz sapığı, Allah`ın indirdiği dört kitapta da: Şeytan anlatılıyor, aman dikkat et, çoğaltma, çoğalttırma toplum huzurunu koruyacak kurallara bu sapıklığı diye... Anne baba ödevi acaba ehliyete tabi tutulsun mu sorusu soruluyor zaten. Hüzün veriyor bu soru...

İnsanı rahatsız eden bir tek düşünce dahi olsa
Yok etmek o engelliğini
Allah demeyi dile almaya hak bilmek demek

İnsana zahmet yaratan, üstüne çullanma ayıptır hem suç!
İnsanlığa zulmet yaratan, kütük gibi keyfi her çullanma suç!

Kim nasibini almadı ki
Uygun adım ileri! Marş! doldurulu bavuluyla…

Bilgimiz deviniminde
Eğitim ve öğretim sistemimiz krizde
Bir kanon gereği sesi git gide yükselmekte