Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Arkadaşlık ilişkilerinin ölçümü etkinliğinde
Örüntüleri incelenirse ‘belli bir iletişim ağında’
Yer aldıklarını ve çeşitli ağlar boyunca
Hem yayılmış hem o konumda bir statüye
Sahip olunduğu belirlenebilir…

Bir tecrübe edinmiştim. İlk çıraklık yılıydı, doğalgaz döşemesi için boruları ateşte tutarak belirli bir derecede bükülmesi sağlanıyor ve soğutmaya da suya daldırılıyor, kızgın rengi kayboluyor suya batırır batırmaz. Ben bu işi beceriyorum diye işi dalgınlığa saptırdığım bir an, ustam şu ölçüde boruyu uzat deyince, o kızgın boruyu kaptım, kaptım ya… ustam gür bir sesle bütün ekibi topladığı gibi, beni uygun bir tutuş halinde mengeneye sıkışmış gibi sarıp sarmalamaya ve ateşin aleviyle başladılar avucumu haşlamaya… Bilgiliyim ya ben de, can havliyle bağırıyorum; Hitler mi uyandı yine diye… Dakika dolmadan daha, yanık acısını hissetmez oldum, hem avucum su toplamamış, hem yanan o değildi gibi keyfi yerindeydi. Ütü ile kazara oluşan bir YTL büyüklüğünde kolumdaki yanığı, cesaret ederek, çakmak ile haşladım, neticesi aynı başarıyı gösterdi. Deneyebilirsiniz, bu benim tecrübem ve güveni sağlıklı. Orman yangınlarında da öyle yapıldığı anlatılıyor, yangına karşıt bir yangın oluşturarak hızını kesiyorlarmış. Allah kolaylık versin böylesi felaketlerde her yardım metanetine… Bu güzel tecrübem, kokuşmuş vahşeti dengelemek için veya kimi mahcubiyet öğretisi olarak, her kötülüğü iyiye yönlendirmeyi bilmeye özen değeridir demek içindi belki… Sızlanma yerine mücadele etmeye yüreklenmeli, bu kötülüğe uğrayan vatan ise, özellikle. Çünkü bebekler var, yaşam hakkını istiyor.

Bir insana kırk gün eşek denilse, eşek olur nihayetinde. Bir iyi haberin vahşetle paralelliğinin sürmenajı ise bunalım yaratır. Bir acıyı unutturmaya başka acıya uğratmak da arsızlaştırır mı? Kötülük yalnız gelmez derler gerçi… Bir film seyretmiştim, savaşta öldüremeyen birine deniyor ki; ilki zor gelir, rutinleşir sonra… bebek katliamına AB duyarlığını düşündüm de....

Bir ürüne karar veriliyor, para ayrılıyor bu amaca, ülkeler başlıyor halkı meşgul etmeye. Hangi ülke halkını davarlaştırmakta başarı gösterirse, büyük lokmayı hak ediyor sanki…
Başabakan gemiciği, cumhur sıfatlanma ile alınan hediyeden söz etmiyorum. Çimento örneğin, çağımızın yarışta beslenen iş alanı. (k.o. damlası da bunun cazibesi gibi… k.o.: bir iki saatlik beyin ölümü yaratan ve çocukları okulda, gençleri çevrede damgalamaya kullanılıyor yaygınca… 1996’dan beri bulunmayan bu meretin adı k.o. imiş. Avrupalıya uygulansa, hemen bulunuyor her nedense… Gazetede okudum bunu bu hafta. O yavrularıma yaşam gücü dilemiştim, sadece sevgimi tazeledim onlara) . Çimento, çağın sömürü aracı olarak kullanılan oyalamanın ilk sırasında. Ülke modernleştiriliyor diye ağız tadına bir parmak bal sürülen bir mimari sanat yaratıklığı ile başlanıyor bir iki yatırım havası esmeye. Yapılan ama mağaza, dev satış merkezleri. Bunu da yutturmaya yine, bir iki yol, bir iki yerleşim amaçlı site borçlandırma ile kenetli bir silsile…

Diyorsa ‘Savaş, zaruret olmadıkça bir cinayettir’
Ruhun emanet durduğu yaşamı, korumak asilliktir
Bu sözün Dahi sesi Atatürk ile emanet sevilmektir
Türk varlığı insanlığı yaşatan bu tek duruş adilliğidir…

Domuzdan post, kafirlikten dost olmaz’a çoğalan

Vatan ruhuyla yüreğindedir selamet
Düşünmeyi bilgisinde sevgi seyret
Dürüst bilgilerle milletten rica et
Doğal bu harekette kolay olur siyaset…

Eğitim, sağlık, gıdada büyüyen güvendir servet

Meleği secde ettirdi insana, yüceliğe yükselir insanlığıyla
Diyen Allah’ın öğretisinde aşk oldum, yol oldum uğruna

Yuvamda çiçeğin açışıdır bir komşu
Kan bağı benzerliğidir bu yaşam tutunuşu
Sesidir yüreğimin, çırpındığıdır duruşu

Vücut yüzeyindeki el, elektrik, su ile bir de
Buna telepatiksel o bir duyum da katılırsa
Hem ne hoş olur çesitli işlemler biçimiyle
İyileştirme bakım yöntemi denilmiş buna
Ovma, ovuşturma, bu duyumsanan...

Ahlaksızlık zirvesiydi sanki Frankfurt kitap fuarında
Kürdistan haritası sunuyor onur davetlisinin de adına
Madem ki var böyle bir vasıta, öyleyse biraz da anlatsana?
Savaş şimdi lakaplı mı, zorbalık ülke ve işgal adıyla?

Ağzını açan kürt Türk geçinsin diyor bir arada, vay canına

Kim nasibini almadı ki
Uygun adım ileri! Marş! doldurulu bavuluyla…

Bilgimiz deviniminde
Eğitim ve öğretim sistemimiz krizde
Bir kanon gereği sesi git gide yükselmekte

Demokrasi, laiklik, din, tarikat, sınır, hudut doruğu haddi
Teslim olduk demek ki…
O olsun, dedim ama olmayacak söz şimdi
O denilen, diyelim ki

Anası olmasın bebeğin, babası var işte… bunu kabullendik ‘sözde’ diyelim, babası da olmasın bebeğin demeye ne kalır geriye bunun ardından, öyle ya: biz bakacağız bebeğe …canım hani sıkıştık da… gelir ardından daha… bit… kene… devam yola’lara dönelim, ampulü, çırayı üflemem ben, söner kendiliğinden ve söneceğini bildiklerini söylemeye daha zorlandırmalı gerçekten …Bilmezlikten gelenler de şöyle kenar köşesinden sızanı yalasınlar tabi... herkes kendi günahını kendi sevaplansın değil mi ama…. Ve her sıkıştıkça da: bundan ders aldık, beni vezir seçerseniz, yapmayız… uzlaşma yeteneğinin sahibiyiz, elhamdülillah diyorlar ya işte…

Belki mum yakarlı, vatan hissi kalmamış olursa hani
Kırmızı boyanmaya yaralı, hali solmamış kalırsa gibi
Dorukta terör tutan utanmalı, hüzün de zaten onu utandıranmış
Masalmış, bağımsızlık doğan güneşle arsızlık oracıkta yıkılmış

21 Ekim 2008