Sevimli İhtiyar Şiiri - Hamdi Oruç

Sevimli İhtiyar

Mekkede
Eylül ağacı bir ihtiyar...
Yaprak yaprak ağlıyordu suçunu
Gönlü güle düşmüş

Bu ihtiyar gül
Bu ihtiyar gül
Ne zaman baksam seccadede o gül
İnanmış af olacağına

Ve diyordu
Eğri tuttuk terazileri...
Kırılası ellerle
Kazanç sandık yağmayı-talanı
Solmayan gül sandık dünya denilen yalanı
İşim affa kaldı
Şu tevbeler akan dilim
Ediyorum tevbe bin tevbe