Sevimli İhtiyar
Mekkede
Eylül ağacı bir ihtiyar...
Yaprak yaprak ağlıyordu suçunu
Gönlü güle düşmüş
Bu ihtiyar gül
Bu ihtiyar gül
Ne zaman baksam seccadede o gül
İnanmış af olacağına
Ve diyordu
Eğri tuttuk terazileri...
Kırılası ellerle
Kazanç sandık yağmayı-talanı
Solmayan gül sandık dünya denilen yalanı
İşim affa kaldı
Şu tevbeler akan dilim
Ediyorum tevbe bin tevbe
Kayıt Tarihi : 20.02.2017 19:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!