Sus konuşma, kalbim konuşuyor.
Elini uzat kalbime; çünkü o kalp senin için atıyor.
Viran olmuş kalbim.
İçinde sen yoksun diye.
Lisanım oldun, yeni sözcükleri senle buldum.
Açtın kalbimi sevilen aya.
Yalnız senin bu kalp…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta