Sevgiyle Var Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir belde düşlerim, parlak şafaklar,
Aç gezmez insanlar, güler sokaklar,
Zırhlılar görmemiş beyaz konaklar;
Herkesin işi var, umut dokuyor,
Herkesin aşı var, neşe kokuyor.
*
İhtiyaç kadarın el üretiyor,
İhtiyaç kadarın can tüketiyor,
Bölüşüp payını hak gözetiyor,
Katıyor lokmaya tüm sevgisini,
Yayıyor dört yana kalp ezgisini.
*
Her evre ahenkli, uyum ezgili,
İnsanlar saygılı, özü sevgili,
İnsanlar bilinçli, fikri bilgili;
İnsanlar görgülü, uygar yaşarlar,
Güzellik yolunda bentler aşarlar.
*
Türküler söylüyor coşkuyla teller,
Resimler, oyunlar kuruyor eller,
Sanatı her yöne taşıyor yeller;
Sofralar kurulmuş sevgi bağında,
Paylaşmak ne güzel barış çağında.
*
Soy farkı, dil farkı, inanç farkı yok,
Sınır yok, bayrak yok, kardeşlik pek çok,
Nöbetçi yok, canlar doygun, gözler tok;
Düşman yok, silah yok, silinmiş kinler,
Uyumun sesini yeryüzü dinler.
*
Bomba yok, yıkım yok, korkusuz bağlar,
Ölüm yok, zulüm yok, şenlenmiş dağlar,
Ortaktır bahçeler, pınarlar çağlar;
Kardeşiz hepimiz, birdir özümüz,
Sevgiyle var olan uyum sözümüz.