Günün ilk ışıkları ile beraber
'Sevgi' doğdu gönlüme.
'Günaydın' ı ile uyandığım annemin yüzünün aydınlığında gördüm sevgiyi ilk.
Masmavi gökyüzünü kaplayan pamuk tarlasında,
Baharı müjdeleyen ağacın pembe beyaz tomurcuklarında,
Ve sonsuza yolalan güvercinin kanat çırpışında gördüm.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Işte sevgi böyle bir şey insanın sevdikleriyle özdeşleştirir...Harika!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta