Sevginin Ülkesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Duyulsun çalan sazlar, ruhu sarıp çağlasın,
Yükselsin susmasın tel, kalbi aşkla bağlasın,
Hoş tını yanık keman, özlemimi dağlasın;
Süzülüp eşlik etsin, akşamın gölgesinde,
Boy atıp yankılansın, sevdanın bestesinde.
*
Huzur bulup dinle sen, ince saz duyulurken,
Silinip gizli kalsın, makamlar kurulurken,
Ürperip titresin can, mızraplar vurulurken;
Bütünleşip bir olsun, gönlümün perdesinde,
Söylenip çınlasın hep, hayatın sahnesinde.
*
Kuşatıp öpsün ruhu, sular gibi aktıkça,
Dağılıp dinsin boran, gözler aşka baktıkça,
Kavurup yakmasın kor, hasret bağrı yaktıkça;
Yeşerip açsın güller, ömrümün bahçesinde,
Parlayıp kalsın izi, tutkunun zirvesinde.
*
Başlayıp coşsun nefes, ezgide buluşalım,
Dinlenip sussun sözler, ritimle konuşalım,
Dans edip dönsün devran, uyuma kavuşalım;
Durulup aksın berrak, duygunun çeşmesinde,
Kör kalıp yaşasın aşk, aşığın hanesinde.
*
Yayılıp aşsın ufku, ümidin notaları,
Dinlendirip silsin derdi, tellerin sedaları,
Taşıyıp essin rüzgâr, şarkının edaları;
Yükselip kurulsun taht, huzurun kubbesinde,
Büyüyüp çiçek açsın, kalplerin neşesinde.
*
Uğurla dağılsın sis, müziğin büyüsüyle,
Uyanıp doğsun şafak, sevginin türküsüyle,
Örülüp geçsin ömür, ahengin öyküsüyle;
Bitmeyip sürsün devir, zamanın köşesinde,
Sonsuz yankısın hoş ses, sevginin ülkesinde!