Sevgin Ecelse Kalbim Ölsün

Kaç gece bitti, kaç mevsim gelip geçti,
Bu dünya döndü, zaman beni eskitti.
Unuturum diye bıraktım zamana,
Her geçen gün seni daha da büyüttü.

Unuttum dedikçe, seni hatırladım,
Meğer gülüm, seni hiç unutamadım.
Adını susturdum, içimde sakladım,
Kendi yalanıma ben de inanmadım.

Gülüm, bütün kalbimle sana bağlandım,
Sen gittin, ben kara dut gibi karardım.
Ben, sevgini unutmak için yaşadım,
Ama, her nefeste sana yakalandım.

Gecelerde seni aradı gözlerim,
Sensizliğe alışmadı yorgun kalbim.
Herkese bitti, dedim, sustu sözlerim,
Aslında içimde, seninleydi düşlerim.

Kır çiçeğim, ne kadar kaçsam da senden,
Gittiğim yerde, kaçamadım izinden .
Ben seni her gün silmeye çalıştıkça,
Daha çok büyüdün içimde yeniden.

Sensiz bir dünya dar geliyor bu cana.
Adını kazıdım gönlümün taşına.
Silsem de çıkmıyor seneler geçse de,
Sensiz yaşamak, ağır geliyor bana.

Sen gittin gülüm, ben hepten kaldım yarım,
Sensiz ne yarınım, ne kaldı baharım.
Yıllar geçse bile dinmedi bu sızım,
Seni unutmakmış en büyük yalanım.

Bir yanım unut der, bir yanım da bekle,
Bitti desem de gülüm, yalan sözlerle.
Ben hâlâ seni ararım gecelerde,
Hem de benim bu yaşlar akan gözlerle.

Söyle sevgilim, söyle, hiç sevmedin mi?
Benim gibi her gece beklemedin mi?
Bir gün olsun bu adımı anmadın mı?
Yoksa sen beni, o kalbinden sildin mi?

Ben seni gönlümden söküp atamadım,
Sensiz geçen ömrüme alışamadım.
Herkese bitti, dedim, kendimi kandırdım,
Sevgilim, kaçsam da senden, unutamadım.

Sen gittin, ardından baharlar da gitti,
Sen gittin, masadaki güller de soldu,
Ama sana sevgim bitmedi, ben aynıyım,
Bu yürek, seni sevmekten vazgeçmedi.

Geceler şahidim, adını hep andım,
Sabahlara kadar sessizce ağladım.
Ben senden vazgeçmeyi beceremedim,
Dönersin diye kapımı hiç kapatmadım.

Bir fotoğrafın kaldı avuçlarımda,
Bir de yarım kalan düşlerim yanımda.
Adını silmeye çalıştım yıllarca,
Ama sen sanki yaşıyorsun yanımda.

Ben seni kalbimden söküp atamadım,
Yokluğuna bir türlü alışamadım.
Unuttum dedikçe daha çok özledim,
Gönlümü de, seni de kandıramadım.

Belki çoktan unuttun benim gözleri,
Belki de kapattın eski defterleri.
Ben hâlâ dün gibi saklarım içimde,
Birlikte yaşadığımız güzel günleri.

Seni sevmişken, senden vazgeçemedim.
Güzel adını kalbimden sökemedim.
Ne kadar aşk bitti, desem de kendime,
Sensizliği içime sindiremedim.

Geceler sustu, ben hep seni dinledim,
Her sessizlikte, o sesini özledim.
Unutmak için kaç kere yemin etsem,
Her defasında tekrardan sana döndüm.

Sevgilim, ben hâlâ seni seviyorum,
Sol yanımda seni görmek istiyorum.
Gecenin en sessiz, en sakın yerinde,
Ben seni güzel yuvama bekliyorum.

Ne senden vazgeçerim, ne de sevginden,
Ne de silebilirim seni kalbimden.
Varsın yansın bu yüreğim, varsın yansın,
Bir ömür yanacaksa senin yüzünden.

Ömrüm seni sevmenin bir bedeliyse,
Adın kaderimim en derin yeriyse.
Varsın yansın bu yüreğim, varsın yansın,
Varsın ölsün kalbim, senin sevgin ecelse.

Bir ömür adını taşıdım içimde,
Seni sakladım kalbimin derininde.
Gülüm, ne kadar uzaklaşsam da senden,
Tekrar döndüm gecenin sessizliğinde.

Varsın yansın geceler, varsın kül olsun,
Sensiz geçen her an ömrümden eksilsin.
Sen kal da, benim yarım kalan yanımda,
Varsın bütün dünya bana uzak dursun.

Eğer sevdan kaderime yazılmışsa,
Eğer adın kalbime mühür basmışsa,
Varsın acıtsın, varsın acıyla geçsin,
Bu hayatta ne kadar ömrüm kalmışsa.