Sana hasret yaşamaya alışmıştım.
Kendimi koşullandırmıştım.
Herşey öyle zordu ki...
Zaman sensiz geçmiyor,
Seni özlemek canımı çok acıtıyordu...
Gitme dedim..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




5 kıtada bir aşk ancak böyle anlatılabilir .. tebrik ediyorum .. hem ayrılık hem mutluluk azcıkta hüzün birleşmiş .. Ama unutmamalı ki aşkların en güzel en mutlu sonudur ayrılık .. Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta