Tenimi dağlıyor yokluğun
Saçımda, dudağımda, boynumda nefesin yerine soğuk bir yağmur
Gece tapılası bir karanlıkla işliyor içime
İnce bir desen süslüyor gökyüzü gibi kapkara kalbimi
Şaşırtıcı; ama hem özlüyorum seni hem deli gibi kıskanıyorum
Ki ben içimde bir taş parçası taşıdım bu güne dek
Güzel, kıymetli ve hatta -belki- paha biçilemez
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta