gül oldun açtın gönül bahçemde
her gün sulayan gözyaşım oldu
ben yokum sen varsın benliğimde
vefasın bu gönül hergün kahroldu
doğuştan kara yazıldı yazım
yetti canıma bu senin nazın
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta