Biliyor musun?..
Hiç canım yanmıyor artık.
Hani insan çok kırılınca bir buhran çöker ya üzerine,
Tam da öyleyim işte.
Sana söyleyecek tek bir kelimem bile kalmadı;
Bu son gidişim...
Sevgilerimle...
Yoruldum artık bu sahte yüzlerden,
Bıktım, inan ki yalan sözlerden.
Bir damla huzur kalmadı bende,
Eserin duruyor solan çehremde.
Sesim çıkmaz,
Feryadım içimde saklı.
Zaman, her zamanki gibi
Yine çıktı haklı.
Gözümden akan her yaş olur şahidim,
Bu sade vedaya uymadı hiç gidişim.
Ardına bakmadan harcadın ya beni,
Bıraktım masaya son kez sevgilerimi.
Hüzün uğrar yine, odam zifiri karanlık,
Anladım ki bu aşk sadece bir tadımlık.
Gönül yorgun düştü, sabrım bitti artık;
Sana değil, inan; geçen zamana kahrım.
Sesim çıkmaz,
Feryadım içimde saklı.
Zaman, her zamanki gibi
Yine haklı çıktı.
Gözümden akan her yaş olur şahidim,
Bu sade vedaya uymadı hiç gidişim.
Ardına bakmadan harcadın ya beni,
Bıraktım masaya son kez sevgilerimi.
Her şey bitti, bitti artık...
Yalanların da, sen de...
Geriye sadece bu enkaz kaldı.
Neyse...
Neyse...
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 23:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevmenin bazen kavuşmak değil, sessizce uğurlamak olduğunu anlatan duygusal bir şiirdir. Yarım kalmış bir aşkın ardından, geriye kırgınlık değil; güzel hatıralar bırakmayı seçen bir yüreğin iç sesi... Şiirin kahramanı, içinde hâlâ sevgi taşımasına rağmen, sevdiği insanın mutluluğunu kendi özleminden üstün tutar. Söylenemeyen sözler, eksik kalan hayaller ve zamanın değiştiremediği duygular, her dizede derin bir özleme dönüşür. Bu şiir, ayrılığın acısını değil; sevginin asaletini anlatır. Çünkü bazı vedalar, öfkeyle değil, tek bir cümleyle biter: **"Sevgilerimle..."**
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!