Biliyor musun?
Hiç canım yanmıyor artık
Hani insan çok kırılınca bir buhran çöker ya üzerine
Tam da öyleyim işte
Sana söyleyecek tek bir kelimem bile kalmadı
Bu son gidişim
Sevgilerimle
Yoruldum artık bu sahte yüzlerden
Bıktım, inan ki yalan sözlerden
Bir damla huzur kalmadı bende
Eserin duruyor solan çehremde
Sesim çıkmaz
Feryadım içimde saklı
Zaman, her zamanki gibi
Yine çıktı haklı
Gözümden akan her yaş olur şahidim
Bu sade vedaya uymadı hiç gidişim
Ardına bakmadan harcadın ya beni
Bıraktım masaya son kez sevgilerimi
Hüzün uğrar yine, odam zifiri karanlık
Anladım ki bu aşk sadece bir tadımlık
Gönül yorgun düştü, sabrım bitti artık
Sana değil, inan; geçen zamana kahrım
Sesim çıkmaz
Feryadım içimde saklı
Zaman, her zamanki gibi
Yine haklı çıktı
Gözümden akan her yaş olur şahidim
Bu sade vedaya uymadı hiç gidişim
Ardına bakmadan harcadın ya beni
Bıraktım masaya son kez sevgilerimi
Gözümden akan her yaş olur şahidim
Bu sade vedaya uymadı hiç gidişim
Ardına bakmadan harcadın ya beni
Bıraktım masaya son kez sevgilerimi
Her şey bitti, bitti artık
Yalanların da, sen de
Geriye sadece bu enkaz kaldı
Neyse... Neyse
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 23:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevmenin bazen kavuşmak değil, sessizce uğurlamak olduğunu anlatan duygusal bir şiirdir. Yarım kalmış bir aşkın ardından, geriye kırgınlık değil; güzel hatıralar bırakmayı seçen bir yüreğin iç sesi... Şiirin kahramanı, içinde hâlâ sevgi taşımasına rağmen, sevdiği insanın mutluluğunu kendi özleminden üstün tutar. Söylenemeyen sözler, eksik kalan hayaller ve zamanın değiştiremediği duygular, her dizede derin bir özleme dönüşür. Bu şiir, ayrılığın acısını değil; sevginin asaletini anlatır. Çünkü bazı vedalar, öfkeyle değil, tek bir cümleyle biter: **"Sevgilerimle..."**
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!