Bir bebek gibi saçlarımı okşardı. Bana bir baktığında, gözünün içi gibi bakar; gözlerinin içi gülerdi.
Ta uzaklardan dualarıyla eşlik eder, beni hiçbir yerde yalnız bırakmazdı.
Onun yanında fedakârlığın esamesi bile okunmazdı; çünkü o, kendiliğinden fedakârlığın ta kendisi olurdu.
Ben sevginin katmer katmer çoğaldığını onda gördüm. Sevmenin, saygının içinde nasıl büyüdüğünü bana o gösterdi.
Ne zaman yanına yaklaşsam, bir huzur kaplardı yüreğimi. İçimden binlerce kez ellerini öpmek gelirdi; öpemezdim.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta