Budadım sevgi baglarımı.
Artık baharda yeşermiyecekler.
Nadasa bıraktım umut tarlalarımı.
Artık duygularımda güvermiyecekler.
Kopardım kan kırmızı çiçek açan tomurcuklarımı.
Artık onlarda açmayacaklar.
Durdurdum dünyayı.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta