Gönüllerde açan kır çiçeği,
Çözer gün ışığı katı yüreği,
Odur lâlezara döndüren evi,
Acının dermanı daima sevgi.
Dağılır elinden şefkat kuşları,
Gül nefesli ana, rahmet pınarı;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gül nefesli ana, rahmet pınarı;
Yeniden her sabah kurar dünyayı....
Tutkunum güldeki zevki kaynağı
İlahi aşk sevginin son durağı...
Çok çok çok güzel bir şiir olmuş..Bu nasıl güzel bir ruh..Harika...Yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta