İnsan nasıl oluyor da sonsuzluğa açılan sevgiyi nefrete dönüştüre biliyor?
Nefret ,sevgiyi kendine felsefe edinmiş birisi için yaşanılabilecek en çıkmaz kuyulardan bir tanesi. Sevmeye alışan veya alışmaya çalışan birisi için zor olan dönüşümü kabullenememek. İçine düşülen bu kuyudan çıkmanın tek çaresi beklemediğin şekilde gelişen nefret olgusunu kabullenmektir. Herkes herşey yapar sevgili. Herşey solar sonra herşey yeşillenir. Dinamizmin hüküm sürdüğü bir dünyada sevgiyi herşeye rağmen onarmak lazım. Öyle bir kale yapılmalı ki gönülde nefretle gelen bir kişi kalenin ihtişamından etkilenip kendi kalesini oluştura bilmeli. Gönlümüzde herşeyin tohumu var, neyi besler, sular büyütür isek kalbimizde onun hakimiyeti mevcut olur.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta