O, sevdiğini kaybetmenin ağırlığını omuzlarında taşıyor. Herkes onun güldüğünü sanıyor belki ama içinde hiç dinmeyen bir fırtına var. Bana anlattı:
Severken gitmek, ölüme benzer dedi.
Çünkü ayrılığı seçmedi, ona mecbur bırakıldı.
Biliyor musun, o hâlâ her sabah uyandığında onun adını sessizce fısıldıyor. Bir daha kavuşamayacaklarını bilmek, içini yakan en derin yara. Ona "Bir gün yeniden buluşuruz" denmedi. Bilakis, bu dünyanın yolları kapalı artık. Ve o da bunu kabul etmek zorunda kaldı.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta