Hayat denen şu gökkubbenin içerisinde;
Bilmediklerim bildiklerimden n e kadar da fazla.
Sevdiklerimin ne kadar az oldugunu ,evrenin buyukluguyle kavradim.
Sevmek n e de guzelmis meger!
Herseyi sevmek bir cicegi ,bir kelebegi ne bileyim ucan bir kuşun kanadindaki ahengi severek başlasak mesela...
En zor olani da insani sevmek.
Kendini sevdirmemek icin direnen insani sevmek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta