Seve Seve Gitmek Şiiri - Hiç Oldu Hayaller

Ben bir günde tükenmedim.
Bir anda vazgeçmedim senden.
Her sustuğunda,
Her habersiz gülüşünde,
Her bana hiç uğramayan bakışında.
Her gün biraz daha eksildim...
Sen bilmedin.
Bilseydin belki yine değişmezdi hiçbir şey,
ama ben hiç değilse sevdiğimin haberi var derdim. Oysa ben, adını içime gömen bir mezar bekçisi gibi yaşadım seni.
Sana söyleyemediğim her cümle, boğazımda düğüm oldu.
Bir "seni seviyorum" diyemedim.
Çünkü korktum...
Sana değil, kaybedecek tek hayalime.
Sen bana uzaktan geçen güzel bir mevsimdin.
Ben ise o mevsime yetişemeyen, hep biraz geç kalan bir yolcu.
Canımı en çok ne yaktı biliyor musun?
Seni severken gitmek zorunda kalmak değil...
Seni severken, senin bunu hiç bilmemendi.
İnsan sevdiği tarafından reddedilince değil, hiç bilinmeyince daha çok kırılıyor.
Ben senin hayatında adı bile geçmeyen bir duaydım.
Sen ise benim ömrüm boyunca dilimden düşmeyen bir isim...
Nice geceler, gökyüzüne bakıp aynı yıldızlara baktığımızı hayal ettim.
Belki aynı rüzgâr saçlarına dokunuyordur diye esen her rüzgârı kıskandım.
Ama sen...
Bütün bunlardan habersizdin.
İşte bu yüzden sessizce gitmeye karar verdim.
Kırgın olduğum için değil, yorulduğum için değil...
Daha fazla seversem, kendimden geriye hiçbir şey kalmayacağını bildiğim için.
Bazen gitmek, vazgeçmek değildir.
Bazen gitmek, sevdiğine yük olmamaktır.
Ben seni hâlâ severken gidiyorum.
Arkamdan bakmanı istemiyorum.
Dur demeni de beklemiyorum.
Çünkü hiçbirini hak etmediğimden değil, hiçbirini bekleyecek kadar umudum kalmadığından.
Bir gün olur da tesadüfen adımı hatırlarsan, şunu bil yeter:
Bir adam vardı...
Sessizce seni sevdi.
Sesini ömrüne ezber etti, gülüşünü görmeden hayal etti, hayaller kurdu, ama hiçbirini sana anlatamadı.
Ve en sonunda...
Seni suçlamadan, kendine kızarak, gözyaşlarını içine akıtarak,
seve seve gitti.
Çünkü bazı aşklar, kavuşamadığı için değil, hiç anlatılamadığı için yarım kalır.
Ben de öyle yarım kaldım.
Sana olan sevgimi ardımda bırakmadım.
Onu yanıma aldım.
Belki yıllar sonra bile bir şarkıda, bir yağmur kokusunda, bir akşam güneşinde yine seni hatırlayacağım.
Ama dönmeyeceğim.
Çünkü insan bazen en büyük sevgisini, en sessiz vedasıyla taşır.
Ve ben...
Seni bütün kalbimle severken, içimde binlerce "keşke" ile,
seve seve gittim.