Sevdaya Düşeli Şiiri - İhsan Yılmaz

SEVDAYA DÜŞELİ

Sevdaya düşeli dünya sustu,
İçimdeki gürültü yerini sükûta bıraktı.
Meğer kalp, yıllarca
Böylesi bir huzuru beklemiş.
Sevda; yangın değilmiş her zaman,
Bazen serin bir gölge,
Bazen alnına konan şefkatli bir elmiş.
İnsanı yormaz,
İnsanı tamamlarmış.
Yıllardır özlemini çektiğim ne varsa
Bir bakışta toparlandı içimde.
Kırıklarım utanmadan iyileşti,
Yaralarım adını fısıldadı sevdanın.
Artık biliyorum;
Sevda, kalbi yakmak değil,
Kalbi eve döndürmekmiş.
Ve ben, uzun zaman sonra
Kendime…
Biraz da sana
Kavuşmuşum.
Şubat / 2026