Nasıl dayanırdım ey sevgili,
Bu dünyanın ağır yüküne
Sen olmasan,
Hangi sabır tutardı elimden,
Hangi umut kaldırırdı beni
Zihnimdeki karanlığın içinden
Bazen bir ah düşer yüreğime,
Bütün şehir susar.
Bir tek sen kalırsın
Kalbimin en tenha yerinde
Senden önce
Sevginin farkında değildim.
Bir akşamın güzelliğini,
Bir çayın sıcaklığını,
Bir insanın gözlerine bakmanın
Ne demek olduğunu bilmezdim.
Şimdi bilirim; aşk bazen ateştir,
Bazen sabır,
Bazen gecenin içinde
Vuslata açılan o sessiz bir kapı…
Dr Yusuf Polat
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 07:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20260926 Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!