Sevda Yarası Şiiri - Damar Adam Serdar İnce

Hani derler ya!!
boşver zamanla unutursun diye..
Öyle acıyorki insanın yüreği..
Yaralar kapanmıyor,
geçmiyor kalbin ağrısı..
Ve kim ne söylerse söylesin!
yüreğinle sevdiysen eğer,
dinmiyor içindeki sızı dinmiyor..
Gözlerde can bulan o gülüşler,
en çokta
karanlık çökünce vuruyor insanı..
Aklına işleyen tek bir hayal..
Gözlerine ilişen tek bir hatıra..
Ve yüreğinde kapanması için
dualar ettiğin,
lakin bir türlü kapanmayan yara..
Bir vakitten sonra, yüreğine söylediği
yalanlara bile inanıyor insan..
Kendimden biliyorum..
Kapanmıyor sevdanın açtığı yara..
Ve durmuyor kalbinden damlayan kan..
Dinmiyor yüreğinin ağrısı,
göz yaşların dinmiyor..

Zordur yalnızlık..
Hele birde benim gibi kendinden
kaçmaya çalışıyorsan eğer,
acılar yağmur gibi yağar üstüne..
Dertlerin bırakmaz peşini..
Nereye gidersen git!
hüzünler yapışır yüreğine,
kurtulamazsın..
Kimi zaman yüreğinle,
kimi zaman ise kalbinle boğuşursun..
Ben artık susuyorum..
Kendi derdime düştüm..
Bundan sonra
ne yüreğim umurumda,
ne de kalbim..
Kime nasıl, ne anlatayımki..
Gözlerime isyan etsem,
yürek sevdi gözler neylesin..
Yüreğime haykırsam,
gözler güzel gördü yürek neylesin..
Kalbimle olan hesabımdan
söz etmiyorum bile..
Biliyorum..
Şimdi neden sevdin diye sorsam,
doğduğuma pişman eder beni..
Göz yaşlarım var her satırımda..
Dedim ya..
Öyle kolay kapanmıyor
sevdanın açtığı yara..
Çareler içinde,
çaresiz kalıyor insan..
Çareler içinde, çaresiz..
Ve ben:
içimdeki bu yara ile,
kaç mevsim daha yaşarım
bilemem...