Sevda Vadisi Şiiri - Vezir Pehlevan

Tutkulu sevdalar nefretle başlar
Badeyle yoğrulur, yürekte kışlar
Kırkına gelince, dökülür taşlar
Beyninde basiret sıyrılır gider.

Sevdalı gönülde kurulmaz plan
Akıl baştan gider, gerisi yalan
Yolduğun saçındır elin de kalan
Azap rüzgârın da savrulur gider.

Aşkın gözü kördür, adres sorulmaz
Sevda yarasına, derman bulunmaz
Vuslata varmadan gönül durulmaz
Hasret ateşiyle, kavrulur gider.

Basiret kapanır, çağlar duygular
Ne feraset kalır, ne de saygılar
Sevda vadisin de başlar kaygılar
Aşkın şarabıyla, yoğrulur gider.

Gönül çeşmesin de sular durulur
İklimin bozulur, beden yorulur
Amel tezgâhın da, çile örülür
Ruhlar aleminde salınır gider.

Der Vezir, meftunlar uzağı görmez
Dervişan Mecnun'lar menzile varmaz
Şehvetli gönüller, vuslata ermez
Umut kervanın da, kıvranır gider...
----------------------------------------
**** VEZİR PEHLEVAN ****