Dışarda kar; ak memeli yar
Kara toprağı emziriyor.
Kurşun sıkılan yüreğimde
Soğuk anılar çırpınıyor.
Nasıl da beyaz kokar
Bulutların nefesi,
Sokaklar teslim bayrağı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güçlü kaleminizden yine çok güzel bir şiiri
beğeniyle okudum.........Şair yüreğinizi ve kaleminizi
kutlarım...........saygilarimla.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta