Uykularım kaçıyor, nur cemalin her aklıma geldikçe,
Sabrım tükeniyor, yüreğimin sesini dinledikçe.
Ne zaman mutlu bir çifti el ele gezerken görürsem,
Romanlar yazıyorum başımda sevda yelleri estikçe.
Nabızım düzensizleşir kadife sesini her duydukça,
Yazdıkça hüzünlenirim sevdanın kalemini her elime aldıkça.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta