İlkokul sıralarında bakmıştım
Yedisinde bembeyaz bir aşka
Sonra yirmi ikisinde
Karanlık aşklara kelepçe salladılıar
Vuruldum güneşin aydınlığında
Karanlık sevdalara
Gülden sokaklar çizmiştim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bütün mahkumiyetler sevda gibi olsa keşke.Azat mümkün olmayan.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta