Sevdan esir aldı gönül gözümü
Çiçekler yeşerdi çağlayanlarımdan
Gezdim yarin sandalıyla gökkuşağı selinde
Küreği çekecek gücüm kalmadı
Kimseler bilmez nasıldır halim
Yokluğum mutlu edecekse seni güzel yarim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta