Sensiz geçen zaman sustu içimde,
Sığamadım hiçbir ana, sen yoktun çünkü,
Sabırla büyüttüm adını her nefeste,
Sakladım gözyaşlarımı geceye gizlice,
Sana çıkan her dua, kalbimde yankılandı.
Emanet ettim sana içimde büyüyen sessizliği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta