Cefakar kalplerin ortak noktasıydı,
Acımsı koyulukta bir sevdaya savrulmak.
Nühüft makamı gibi gizli,yoğun bir makamdı,
Islatan yüreğimi hoşavaz sesini gece rüyamda duymak.
Meyus olmaktan utanırım sana karşı, beni bir sıkıntı sardı,
Feleğin sillesini hiç beklemediğim zamanda yemek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta