Bende her çocuk gibi kendi özlemlerimi kendi hayallerimi geleceğe kendimce bir şeyler vermek için uğraş vermeye çalıştım.
Yaşım çok ufaktı.14 ünde var yok idim
Hayat denen o uzun yolda yürümeye ve ayaklarımın üzerinde durmaya çalışmaya çalışıyordum.
Hayatın acımasız karanlık yollarında cılız güçsüz bedenimle savaş vermeye başlamıştım.
Her şeye rağmen hayata tutunmaya ve hayata sevdalanmaya sevmeye gelecekten ümît etmeye çalışıyordum.
Çalışıyordum.
Çünkü başka çarem varmıydı ki...
“Unutmak kolay mı? ” deme
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..
Devamını Oku
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun, kızın olsun hele
Unutursun Mihriban’ım.
Zaman erir kelep kelep..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta