Bende her çocuk gibi kendi özlemlerimi kendi hayallerimi geleceğe kendimce bir şeyler vermek için uğraş vermeye çalıştım.
Yaşım çok ufaktı.14 ünde var yok idim
Hayat denen o uzun yolda yürümeye ve ayaklarımın üzerinde durmaya çalışmaya çalışıyordum.
Hayatın acımasız karanlık yollarında cılız güçsüz bedenimle savaş vermeye başlamıştım.
Her şeye rağmen hayata tutunmaya ve hayata sevdalanmaya sevmeye gelecekten ümît etmeye çalışıyordum.
Çalışıyordum.
Çünkü başka çarem varmıydı ki...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta