Baktım, gördüm ve sessizce kabullendim, Yaralandığım yerden yeniden filizlendim. Dışarının gürültüsünü susturup içime döndüm, Kendi sesimin yankısında kimliğimi buldum.
Bu yıl bana sabretmeyi ve vazgeçmeyi öğretti, Gitmeyi bilmenin, kalmaktan zor olduğunu gösterdi. Sessizlik bazen en güçlü feryatmış anladım, Kendi enkazımdan yepyeni bir yol var ettim.
Şimdi kapı eşiğinde, daha dik ve mağrurum, Korkularımdan sıyrıldım, kendime doğru yürüyorum. Eskisinden daha hazır, daha umutlu ve berrak, Yeni bir ben başlıyor, tüm geçmişi geride bırakarak.
©ZÜHRE TÜRKELİ. Kayseri
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 17:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!