Bazen öyle bir an gelir ki,
Nefes almak bile zorlaşır, ağırlaşır.
Dünya döner, ama senin içindeki fırtına dinmez,
Her şey aynı görünür dışarıdan,
Ama içindeki boşluk öyle derin, öyle sessiz ki…
Bir adım atarsın ama hep geride kalırsın,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta