Sessiz Mazgal Şiiri - Kasım Kobakçı

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Kasım Kobakçı
5509

ŞİİR


13

TAKİPÇİ

Sessiz Mazgal

Yollarda bekleyen o sessiz mazgal,
Gecenin kalbinde karanlık kuyu.
Düşen yapraklarla örtülmüş masal,
Sokaklardan akar çamurun suyu.
*
Sokakta dinliyor bitmez feryadı,
Unutmuş insanlar çoktan o adı,
Demir parmaklıktan almış inadı,
Asla değişmiyor o sessiz huyu.
*
Rüzgar fısıldarken eski şarkıyı,
Unutmuş insanlar derin kıyıyı,
Sarmış yavaş yavaş gizli sızıyı,
Ninniler söyler, der sen artık uyu.
*
Yağmurlar yağarken coşup da taşar,
Kendi boşluğunda sırlarla yaşar,
Bazen sular ile bentleri aşar,
Bilinmez aslında nedir hiç soyu.
*
Bir çocuk takılıp, düşse bilyesi,
Duyulur derinden yankı, çilesi,
Demir çubukların bitmez hilesi,
Yıllar geçip uzar yolların boyu.
*
Şehrin gürültüsü üstünden geçer,
O kirli suları usulca içer,
Gelenler gidenler yönünü seçer,
Soğuk demirlerde kaybolmuş duyu.
*
Yalnız sokakta lambalar hep yanar,
Mazgalın üstüne çiğ düşer, donar,
Kediler orayı yuvası sanar,
Dağıtır gecede ağır uykuyu.
*
Baharlar gelince çamur kurur da,
Tozlanan yüzüne rüzgar vurur da,
Altında böcekler nöbet durur da,
Göstermez kimseye saklı kuytuyu.
*
Rüzgarla savrulan kuru yapraklar,
Aradan süzülen çamur topraklar,
Karanlık yüzünü örten duvaklar,
Gizliyor dibindeki pis tortuyu.
*
Gözünü yummadan bekler durmadan,
Kimseyi yormadan, tuzak kurmadan,
Saatler ilerler, zaman vurmadan,
Yok eder kalbindeki kör korkuyu.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 12:19:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!