Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Günah-pîşe-gân oldu sayende sâf gönül.
Akşamın sevdası sustu bahçemde soldu o gül.
Âsaf iken tahtında bî-per-ü bâl oldu bülbül.
Sahib i Sultan eyledi cây-i penâh ı humûl.
Artık sessiz bağlar, bahçeler sanki cansız dâhül.
Râzıyım dikene güle,senin olsun mor sümbül.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta