Sessiz Agit Şiiri - Töre Hanım

Düğüm oldu sözler, dilim bağlandı,
Damardan akacak kanım kurudu.
O an ki göğsümde feryat dağlandı,
Lal olan ağzımda sesim kurudu.
. . Bir aciz krallık kurulsa şayet,
Tacını ben giyer, çekerdim çile.
Ülke yas tutardı, kopardı kıyamet,
Ağlardı bu dertten çöller de bile.
Gidişin ardından bir nefes sızar, Hıçkırık gömülür dilsiz mezara.
Her adımın ruhuma bir kabir kazar,
Bakarım peşinden yorgun nazarla.
. El âlem halime şaşırıp geçer,
Ben ise gömüldüm giden izine.
Gözlerim yollarda bir ölüm seçer,
Hasretin karartı vurdu yüzüme.
. . . Ufuklar daraldı, yollar tükendi,
Güneş de devrildi seninle beraber.
Bu garip gönlümün sabrı tükendi,
Ne bir iz bıraktın ne de bir haber.
Zaman kör bir kuyu, dönmüyor çarkı,
Kaldım o vedanın durduğu yerde.
Artık farksız kıldım sarayla barkı,
Müptela olmuşum bu dipsiz derde.