Serzeniş Şiiri - Tunahan Şimşek

Geçmişe dönsem, hislerim mutlu edecektir belki beni
Gaybı bilmeden herkes gibi yürüyorum ağır ağır
İki kelime yetiyor beşeri küstürmeye, üzmeye
Sensiz geçen günlerin
Telafisi yok ki sevgili…

Dünya üzerinde gelip geçiciyim
Bir yudum sevgiye hasret düşen bahtıma
Acıttın
Güldürmedin
Sevindirmedin.

Benliği bir olmuş gibi
Farklı hislerin tercümanı
Kenetlenmiş durur
Sanırsın başucunda dev bir dağ
Bende onun eteğindeki mavilikte boğuldum.

Gurur, intikam, ihtiras
Hisleri ele geçirmişken şimdi
Müteferrikada tıkılıp kalmış
Ellerde kelepçe, dilde mühür
Teslim olmuş çağrısına.

Gitme demenin zorluğu ile
Kal diye haykırmak
Acıttın yüreğimi biliyorum deyip
Hislerime tercüman bir beste
Aheste gidiyorum bilinmeze, çaresizliğe.

Tabibin reçetesi sarılmak dermiş
Huzurunda uçurumda sallanan
Dibe baktıkça batan biri
Düşmeye mahkum olmuş
Boşlukta uçarken şimdi, kaybolmuş.

Geçip giden duvarda köstekli saatin
Zamanı durduracağı yok
Hicivlerin elemlerin
Bitmez sonu
Mum ışığını sızdırır, gözü alır çoktan.

Özgürce direniyor tabiata
Tabulaşmış kurallara inat
Yazgıyı çizene sadık
Mimarın baş yapıtı
Ve özlemin dorukları.

Zemheriden sonra gelen yağmur gibi
Doğdum sana
Kafesine sığamadığı yürek
Gülüm tanelerin avuç içinde yüzüyor
Umut ışığı, pencere aralığından seyre dalar.

İnce bir dal gibi hassas
Tuğba, Tuğçe ve yanında Kevser Suyu
Gençliğe dönüp baktığımda
Anılarım kanar bedenin ücra zerrelerinde
Unutmak dile kolay, imalı bir gülüşü ızdırap.

Alışmanın zorluğuyla
Sabır diledi Halik’den
Nazende bir çehreyle
Yorgun bakışlarıyla günün saatleri
Uykuya büründü asaleti.

Serzenişlerde bulunmasa
Sevdasını bilmeyecekti
İmtiyaz diler yarınlara
Dünün merhameti az geldi
Göz irisinde kaybolan şua.

Kasvet içerisinde sürdürürken hayatı
Bir medet çıkageldi
Şer derler perde arkasında
Cemali cezbedici değil
Ruhu ahengiyle belirdi.

Pişmanlık duygusundan
Nefret duyan bir varlık
Bir o kadar da ona ait olmuş
Tekrar filizlenseydim toprakta
İyi bir insan olurdum.

Kalbe dair ne varsa lügatta
İzahı, meali sendin
Ağlattın
Soldurdun
Kül ettin.

Acıtma
Güldür
Sevindir
Ağlatma, soldurma
Aşk ateşinle kül et her bir zerremi…

İçimdeki fırtınanın, zelzelenin
Bıraktığı tarifsiz etkiyi
Sadece bu kadarcık ifade edebildim
Anlatabildim mi bilmem?
Derler ki onun adına Volga’nın Sessiz Şairi.

08.02.2026