Ne zaman sana dair üç beş şey yazmaya kalksam,
Önce nutkum tutuluyor, sonra ellerim titriyor,
Yazamıyorum.
Bir anda dağılıyor zihnimde düşünceler.
Güvercinlerin korkup kaçtığı gibi ürküp kaçıyor kelimeler.
Vazgeçiyorum.
Kalemi bırakıp seni düşünürken,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta