Serxwebûna Welat Şiiri - Hadi Helili

Çiyayên serbilindiyê bayên demê veşartine,
Zagros û Toros, mîna kevanekê, çîroka jiyana te vedibêjin.

Ava çem diherike, ji Çiyayê Cûdî diherike,
Dîjle û Firat, mîna du birayan, di geliyê te de diherikin.

Ev deng ji Karduxan tê, ji vê axa kevnar a zanînê.
Merwanî, Şedadî, Rewadî, mîna tacek li ser serê te bûn.
Rûmet di destnivîsan de hatine nivîsandin, qehremanî di xwîna te de ye.

Navê te di çavkaniyên dîrokî de mîna şîrîniya çîrokekê dimîne.

Zimanê te şîrîn e, Kurmancî, Soranî, Kelhorî.

Stranbêjê çiya û geliyan, qîrîna kêliya nû vedibêje.

Lût û bilûr bi hev re deng û hewayê efsûn dikin,
Reqs reng û xweşikbûna xwe di bayê sibehê de belav dike.

Cilê te yê xweşik mîna nexşeyek rengîn e,
Her reng dîrokek vedibêje, bi sedan salan balkêş e.

Her şikl û hûrgiliya vê cilê rengîn dilê lêdide,
Ev cilê geş bûye sembolek neteweyî ku bi hezaran salan dom kiriye.

Tam û tama we di destên dayikan de ye.

Mehîr û Kutilk, Şorbe û Tirşik, bi biharatên dilên wan xemilandî.

Keledoş û Şileke, şewqek rastîn a evîna vî gelî.
Biratî û dostî li ser sifreya we bi hev re rûdinin.

Ev erdên berhemdar bi sedan salan li vir in,
Bi bedewiya biharê vediguherin kulîlkek rengîn.

Hevraman mîna malekê ye, Dîyarbekir mîna kelehek kevirî.

Her kevir te digirî, dîroka xwe tîne bîra te.

Di roja Nevrozê de, ronahî û geşî li ser te dadikevin,
Agir li ser geliyê dadikevin, dest di reqsê de dibin yek.

Ev agir ne tenê ronahî ye, ew ji dilê gelê te tê,
Ew hêvî û azadiyê tîne, biharê li van axan belav dike.

Ey Kurdistan, ey dilê cîhanê, şîrîn û ronî,
Reng û ronahî di dilê te de, çiyayên te dibin meydana azadiyê.

Li van axên bêhempa, bi vê dîroka bêkêmasî,
Ey Kurdistan, bi rastî,
Tu hêjayî serxwebûnê yî.