Servet İçin Şiiri - Kasım Kobakçı

Servet için, engine taştık,
Kibir ile, dağları aştık,
Sustu, dünya fani diyenler,
Gizli gizli, yollardan şaştık.
*
Ruhlardaki, onuru yaktık,
Bozuk çarka, neşeyle baktık,
Gündüz gece, ziyanda ömür,
Gümüş taca, inciler taktık.
*
İnsanlığın, temeli çöker,
Zalim kişi, gözyaşı döker,
Masalların, sonuna geldik,
Rüzgar, çürük ağacı söker.
*
Altın tasta, zehiri sundun,
Sevgi bitti, nefreti buldun,
Gönüllerde, çiçekler solmuş,
Kuru dalda, sararıp soldun.
*
Karlı dağdan, rüzgarlı estin,
Umutları, kökünden kestin,
Gerideki, masumu ezme,
Fırtınada, gürleyen sestin.
*
Rüzgarlarda, savrulur küller,
Kuruyup da, dökülür güller,
Acı çeken, yürekler kanar,
Şarkımızı, şakımaz diller.
*
Zirvelere, tırmanan zehir,
İçindeki, karanlık nehir,
Gökyüzünde, bulutlar ağlar,
Tükenince, akılda sihir.
*
Düşkünleri, görmeden geçtin,
Kötülüğü, bilerek seçtin,
Vicdan sızlar, derin yollarda,
Ektiğini, tarladan biçtin.
*
Oyun biter, perdeler iner,
Yanan ateş, gün gelir söner,
Kahkahanın, yankısı çınlar,
Herkes elbet, aslına döner.
*
Gürültüyle, çınlayan nota,
Uçuruma gidiyor, rota,
Ruhumuzda, karanlık izler,
Doldurulmaz, açılan kota.