saatler kör kuyulara düşerken ağır ağır
yüreğimde öylesine bir fırtına eser ki
tükenilmişliğin prangalarını söker ayak bileklerimden
yine de elimden hiç bir şey gelmez
adı günah olan küfürler geçer dilimin süzgecinden
utanırım
ve bilirim verdiğim hiç bir sözü
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta