Sersem Koyun Şiiri - Kasım Kobakçı

Koklayıp gezeceğine, toynaklarınla bağları,
Başa sarıp yutsan keşke, ekranındaki dağları;
Kırdaki buğu dalgası, bir el düşmüş üzerine,
Eski kaset kutusundan, pas bulaşmış diğerine.
*
Yürüyüşümüz sürüsel, bakışlarımız serseri,
Görüntü ile cızırtı, sıfırlamışlar ezberi;
Makara dönüşlerinden, koruyor yularlarımız,
Titreyip duraksayarak, gölgede kararlarımız.
*
Uykusuz dalgın kuzular, tuzaklara yaklaşmışlar,
Hevesli tezcanlılarsa, daha bir uzaklaşmışlar;
Aktarılıp çizilmişler, bir biçimde kaydolmuşlar,
Gözü bağlı budalalar, serseme koyun olmuşlar.
*
Silinirken görüntüler, kasetlerin şeridinden,
Kurtulamaz sersem sürü, ağılının kilidinden;
Cızırtılı bozkırlarda, paslı çanlar çalındıkça,
Güdülecek sersem koyun, bozuk kaset sarıldıkça.